muzieklog.rommelhok.com

Jason Köhnen’s nieuwste solo-project is de persoonlijk interpretatie van dubritmes, elektronica en industrieel. Net zo filmisch als Burial en
vrij uniek als je beseft dat deze tracks al 2 jaar geleden ontstonden, zo rond de Migrations EP van de Kilimanjaro DarkJazz Ensemble. Intrigerend, sterk gelaagd ,duister en opwindend tegelijk.

(Luister naar "Porcelain Minotaurs – Locust Halo")

Schots duo eerder opererend onder de dubbele betwiste naam Electric Music AKA. De eerste 4 nummers zijn schitterend maar daarna treedt de sleet erin bij deze groep die pretendeert troonopvolger van late Talk Talk te zijn. Denk dus na als je de eerste 4 op myspace gehoord hebt.

(Luister naar "Boo Hooray – Haunted")

Inderdaad een folk -revival, ditmaal met oa Erland Cooper (ex Verve ) en brandweerman Simon Tong , een fundament een supergroep waardig. Jachtige ritmes en jankende keybordpartijen, niet ver van de Doors verwijderd, presenteren zij hun debuut met enorm spelplezier. Nummerkeuze is niet beperkt tot bewerkte folk maar ze zijn in staat opwindende compacte songs te schrijven.

(Luister naar "Erland & the Carnival")

Met spanning dit vervolg afgewacht en toch een beetje teleurgesteld. Het is allemaal wel mooi, maar blijft teveel steken in vrijblijvendheid, dan wel teveel afgegleden naar mor. Aanknopingspunten met het debuut in overvloed. Mooiste single We are Free. Intrigerende titels. Maar het is wat te zwaarwichtig en serieus, het mist de onbevangenheid van het debuut.

(Luister naar "Get Well Soon – Vexations")

Sinds 1978 eigenlijk geen folk meer gedraaid, Fairport en Steeleye waren z’on beetje de laatsten. Zij introduceerden de rock in de folk. Nu heb ik dit weer ontdekt en voel een folk-revival in de lucht . Niet meer old style en met geitenwollen sokken maar opgeplust met bijna dubritmes en geavanceerde electronica . Emmerson, de Carthys en Chris Wood zijn capabele muzikanten die hun visionaire blik op folk tonen met een gewaagde uitvoering van klassieke nummers.

(Luister naar "The Imagined Village – Empire & Love")

Twaalf jaar bestaan en dan je derde CD. Dam moet je lui, amateur of verdomd goed zijn. Deze instrumentale verwenplaat is van een clubje aktieve improvisateurs op drums, bas, vibrafoon en gitaar. Gedreven warm en intens met jazzrockachtige partijen zoals Clarke en Corea in de jaren 70 deden. Fraai maar naar het einde wat te vlak.

(Luister naar "The Mercury Program – Chez Viking")

Het nieuwe jaar raakt echt op stoom. Lees niet verder als je niet van violen houd: Emotionele ontladingen goed passend in het postrock idioom van Tortoise en sfeervolle improvisaties herinnerend aan ambient Eno. Mastermind is Christopher Tignor als bandleider met capabele muzikanten die een modern innovatief geleuidsbeeld neerzetten dat door vaker luisteren haar schoonheid prijsgeeft.

(Luister naar "Slow Six -Tomorrow Becomes You")

Gaat al een album of 5 mee en ik kan niet laten nog even naar 2009 terug te gaan. Dit is zo leuk en anders.
Of Montreal en I’m from Barcelona bedenk je snel als referentie . Je zit dicht bij operette met Joel Gibb aan het roer en je ontmoet dramatisch onderscheidende stijlen en uiterst herkenbare melodieen. ”In the Na zou ik al na 1x luisteren als mijn single van het jaar gekozen hebben.
Tragisch dat Pitchfork dit destijds zo afbrandde.

(Luister naar "The Hidden Cameras – Origin Orphan")

Overweldigende tweede solo van Pallett, ook bekend als Final Fantasy en arrangeur voor Arcade Fire.
Een neo klassieke tour de force met groot orkest en veel strings. Toch is de popsong het meest op de voorgrond tredende element. Een beetje Philip Glass-sfeer soms en door de unieke aanvulling realiseer je pas wat je in 35 jaar Glass gemist hebt.

(Luister naar "Owen Pallett – Heartland")

Een beetje vent luistert ook naar pussies van Vampire Weekend, zich presenterend als de nerds en zich uitend als
de erfgenaam van Paul Simon, slagen ze er wel in aanstekelijke popsongs te presenteren met een rommelig geluidsbeeld (weing detail in de ritmesectie, alsof het uitsluitend voor autoradio of arbeidsvitaminen bedoeld is) maar de songs nestelen zich wel snel in het geheugen.

(Luister naar "Vampire Weekend – Contra")