Dromerige indie, met elders uitstekende recensies, maar bij mij wil het kwartje niet vallen, vooral niet met een draak als Norway en nog andere bijzonder zeurderige tracks. Zangeres is goed geschikt voor country. Maar nee, niet mijn ding, en dan die drakerige videoversie op dvd: nog erger.
Of zou dat aan mijn generatie liggen?

(Luister naar "Beach House – Teen Dream")

Een bijkans overdreven portie sterk uitwisselbare vrolijke popdeuntjes. Beetje kale basale instrumentatie. Af en toe kleurt een viool het beeld wat op. Bewonderenswaardig trouwens hoe kort de nummers gehouden worden. Minder geslaagd is het lange slotnummer dat vrijwel inhoudloos is.

(Luister naar "Field Music – (Measure)")

EH is Jonas Bonnetta uit Ontario die het genre indie-folk nieuw leven inblaast met een set op de natuur geinspireerde songs . Producer is Ohbijou’s drummer Bunton. De ingelaste regenbui is flauw maar benadrukt de sfeer. Overall toch opgewekt met als hoogtepunt Dead Deer. Van vingeroefening tot uitbundig orkestrale pop.

(Luister naar "Evening Hymns – Spirit Guides")

2010 en sleutelwoord Folk. Ditmaal uit Zweden en door 2 jonge zweedse
zusjes, die met glasheldere stem en akoestische instrumenten, achteloos instant-herkenbare nummers, met soms wat troubadour-achtige, middeleeuwse sfeer, europa en de wereld inslingeren. Geinspireerd door Connor Oberst. Er zijn slechtere debuten te verzinnen van beneden twintigers.

(Luister naar "First Aid Kit – the Big Black and Blue")

Aufgang overstijgt alle bekende genres en stijlen door het combineren van een 2-tal akoestische pianos met elektronica en drums. Dit franse driemanschap toont ongelofelijk vakmanschap door virtuoos te laveren tussen improvisatie, avantgarde en techno.Heftiger dan the Necks, interessanter en vernieuwender nog dan Apparat, een feest van gemuteerde rock en techno. Blijvertje.

(Luister naar "Aufgang – Aufgang")

Vanwege de duitse connotaties eens beluisterd maar dit gemakzuchtige technovehikel schijnt toch amerikaans te zijn. Vet als Blue Monday, nauwelijk verder ontwikkeld dan tot 1982,gelikt als Alphaville, is dit wel typisch duits gruendlich maar daarbij volledig obsoleet.

(Luister naar "Atom – Statuen im Park")

Hendrik Weber presenteert in een pastorale hoes een techo-mirakel waarbij de titel Black Noise ruimte laat voor eigen interpretatie van het materiaal. Hij doet dit door intro’’s van veldopnames en overwachte natuurlijke geluiden langzaam door te ontwikkelen tot techno en adequate outro’s. Jammer dat hij de zang van Panda Bear 1x nodig denkt te hebben, want die dissoneert in dit overigens perfecte album.

(Luister naar "Pantha du Prince – Black Noise")

Uitstekende finse indie-rock van HR met soepele, zich ontspannen ontwikkelende melodielijnen, die kundig gezongen worden
niet dat kille scandinavische. Beter nog dan de eerste 2.

(Luister naar "Husky Rescue – Ship of Light")

Derde transformatie van Kieran Hebden, via folktronica en experiment naar de dansvloer. Dance? Niks van aan , dit is een traditioneel opgebouwd album dat gewoon mooi is , soul-elementen bevat en ijverige analoge drums, Oldfield gitaar, en wat Tortoise postrock. Fijn en toegankelijk.

(Luister naar "Four Tet – There’s Love inYou")

Doodgezwegen in dit land, het uitstekend verzorgde N5MD label met ditmaal AEM, alweer de vijfde CD. Van software artiest nu in de weer met hardware waardoor een levendiger geluidsbeeld ontstaat. Deels minimal techno, maar ook uitbundig als in Inflationary.

(Luister naar "Another Electronic Musician – States of Space")