muzieklog.rommelhok.com

Potentiele supergroep rond Scott Herren, waarbij het doel is om zonder vooropgezet doel muziek te maken in wisselende samenstellingen. Dat leidt dan helaas tot voorspelbare onvoorspelbaarheid en dus leidt het allemaal tot niets. Het begint maar er zit geen ontwikkeling in en een concreet eindpunt ontbreekt geheel.
Niet de geringsten doen mee: Zach Hill (Hella), Tyondai Braxton (Battles), John McEntire (Tortoise), Alejandra Deheza (SVIIB) and Eva Puyuelo Muns (Savath & Savalas)
Helaas leidt vrij associeren maar zelden tot indrukwekkende resultaten.

(Luister naar "Risil – Non-Meters Vol.1")

De geschiedenis herhaalt zich met deze dino-epigonen die uitstekend kunnen multitracken en zo de symfonische rock van de seventies benaderen. Ofwel hoe de techniek van deze eeuw nog eens onderstreept hoe onwaarschijnlijk goed die producers destijds waren. Nog meer van dit soort platen en het wordt weer tijd voor een nieuwe punkgolf. Beetje flauwe opmerkingen trouwens, want welluidend is het zeker, helaas geen NL bezoek dit najaar.

(Luister naar "A Mountain of One – Institute of Joy")

Net zo’n folk-rock pareltje als de eerste Bowerbirds destijds. Klinkt echter veel weelderiger en volwassener , is ook een veel groter gezelschap, zoals meerdere canadese collectieven ( !). De zijdezachte stem van Casey Mecija is een openbaring en komt terecht in een warm bad van goed geproduceerde elektroakoestische instrumenten.

(Luister naar "Ohbijou – Beacons")

Meer dan drie jaar tussen het uitstekende Happiness en deze opvolger. Ook nu weer gekenmerkt door bijzonder welluidende melancholieke electro-rock. Vocaal nog sterker door verdwenen frans accent in engelse tekst. Zo dramatisch heb je nog nooit gehoord! (Open Organ)
Het is de impact van een Beirut , met als verschil het moderne instrumentarium.

(Luister naar "Sebastien Schuller – Evenfall")

Goed geluisterd naar Fever Ray, dit zweedse bandje met verder erg poppy inslag: Michael Jackson en OMD zijn ook te horen in dit van citaten vergeven debuut.

(Luister naar "Little Dragon – Machine Dreams")

In het mungoolse universum is de oneindige beat vastgelegd in woest klinkende lange improvisaties deels van eigen hand dan wel geinspireerd door de voorhoede van de noorse dance- en jazz scene. Het is een feest om als een achtbaan langs dreigende overkill naar graziger weiden te scheuren. Zet hem op en je
hebt een non stop party van 2 uur!

(Luister naar "The Mungolian Jetset- We gave it all away and now we are taking it back!")

Vrolijk niemendalletje dat uitblinkt in compactheid van songs over liefde en verliefdheid zoals in zoveel produkties. De vraag is natuurlijk of het uitstijgt boven die talloze gelijkvormige platen en helaas is het toch vooral middelmaat door een veelheid aan herkenbare patronen.

(Luister naar "Telekinesis!")

Wonderbaarlijk fraai vehikel van groot samenwerkend gezelschap met als kern Sian Ahern, Rupert Clervaux and Ben Crook. Met een zeer overtuigende zangstem stuurt Alice haar groep door minimalisme, kraut, chanson en avantgarde. Enorme aanwinst in het vakje Stereolab-verwante muziek!

(Luister naar "SIAN ALICE GROUP – Troubled, Shaken Etc.")

Ex-Sandaal en zure jazz-expert Simmonds verhuist naar Jena en verrast met zeer gevarieerde CD op het eccentrieke en experimentele Krause -label. . Dubby is het motto en wordt toegepast op nummers van divers allooi: Jungle, acid-jazz, dance, bigband, techno en minimal. Een indrukwekkend staaltje kunnen van een begaafde multi-instrumentalist met af en toe zang.
Aanrader!

(Luister naar "Ian Simmonds – the Burgenland Dubs")

Reduktionistisch en toch warm deze debuutplaat, bij vlagen wel wat inwisselbare nummers. Had niet misstaan bij het Morr label, tussen It’s a Musical en Electric President. Mooiste nummer ‘Infinity’ is een rip-off van Chris Isaak’s Wicked Game.

(Luister naar "the XX – XX")