muzieklog.rommelhok.com

Door een opzienbarend debuut uit 2007 en de doorbraak in 2008 is de tweede CD toch een beetje matte vertoning om niet te zeggen saai. Minder spannende songs en eenvormige instrumentatie doen de plaat de das om. Met zoete broodjes alleen ben ik niet tevreden.

(Luister naar "Bowerbirds – Upper Air")

Was Tortoise enkele jaren de weg kwijt en produceerden ze geluidsbrei, dit is de ultieme revanche met gedreven en jachtige stukken met prima opbouw en afwerking. Spannend, ruw en volwassen rock tegen het geimproviseerde aan. Duidelijke dub-step invloeden hoorbaar in een glashelder geproduceerd geluidsbeeld.

(Luister naar "Tortoise – Beacons of Ancestorhip")

Cathode is een solo-project van psycholoog Steve Jefferis. Instrumentaal, elektronisch, reduktionistisch met een lichte neiging tot toonhoogteverval. Aards, warm, melodieus zoals Isan dat ook zo meesterlijk kon. Het label Expanding Records kende ik nog niet en lijkt zeker het exploreren waard, fantastische hoesjes hebben ze allemaal.

(Luister naar "Cathode – Sparkle Plenty")

In 1998 was er al een Homage to Neu!, ditmaal een zeer aktuele lading Neu! -adepten zoals LCD, Fujiya & Miyagi, Kasabian Ciccone Youth, Primal Scream, Cornelius, SVIIB en zelfs Oasis met vooral heftige rechtlijnige rammelrock. Enige tegenvaller is Michael Rother met de herhaling van Neutronics van voornoemd album.

(Luister naar "Brand Neu!")

Sublieme geluidsmassage onder leiding van Basic Channell kopman von Oswald, met Sasu Ripatti als percussionist
en Max Loderbauer voor elektronische interpunctie. Is een afspiegeling van hun live-optredens en derhalve met een hoge improvisatiefactor: Geen jazz- maar een dubtechno-trio. Onweerstaanbare mid-tempo ritmes met kolkende klankstromen, zo divers dat een organisch geheel ontstaat met als enige wanklank dat de 4 stukken gescheiden zijn en langer hadden gekund.

(Luister naar "Moritz von Oswald trio – Vertical Ascent")

De gereanimeerde zwarte hond (waarover ik al eerder schreef TheBlackDog, blaft weer en stuurt een vrij strenge onheilspellende technoproductie de wereld in. Streng in de zin van een persisterende 4/4 beat. Zou op Kompakt niet misstaan hebben. Helaas neemt mijn interesse in dit genre wat af door het gemak van overproduktie en gebrek aan ontwikkeling.

(Luister naar "The Black Dog – Further Vexations")

(Luister naar "The Black Dog – Further Vexations")

Breed uitwaaierende, fraaie, instrumentale 2e CD van Dextro met melancholieke (schotse ) inslag. Soms zelfs aan Mike Oldfield dan weer aan BoC refererend. In de lange nummers lijkt hij meer op dreef dan in de kortere, waardoor enkele stukken het karakter van een vuller krijgen.

(Luister naar "Dextro – Winded")

Alleen al vanwege de ongewone samenstelling en het goede doel mag een bespreking niet ontbreken: Al 20 jaar komt een groep artistieke mensen met beperkingen in de regio Hamburg bijeen om muziek te maken: Ondersteund door talloze duitse profis (Rother Fehlmann, Morgenstern, Robocop ,von Spar eva) ontstaan heerlijke nummers met ironische teksten in diverse genres: Schlager, techno, avantgarde en indie.
Koop die plaat en ondersteun het initiatief.

(Luister naar "Station 17 + – Goldstein Variationen")

Als ik OMD niet had gekend begin tachtiger jaren dan waren ze nu uitgevonden , zij het dat het totale geluidsbeeld wel iets vuiler is. Echorijke matige zang, hij doet zo vreselijk zijn best dat het eindresultaat wat pijnlijk aandoet in zijn poging de new -romantics te evenaren.

(Luister naar "Deastro – Moondagger")

Het Moby-effect bestaat uit welluidende breed uitwaaierende klanktapijten met veel strings en echo, vaak in mineur, met wat gospelachtige vokalen in enkele nummers. Heeft allemaal niks met techno of dance te doen maar het is allemaal toch wel weer mooi, althans beter uitgebalanceerd dan 18.
Ontroerend , traag en toch opwekkend.

(Luister naar "Moby – Wait for Me")