Zachte melancholieke folk-pop uit Engeland met de perfecte stem van Nick Hemmings. Hartverscheurende melodieen met een knipoog naar Brian Eno’s alt.country.
Prachtig debuut, blijvertje!
(Luister naar "The Leisure Society – Sleeper")
[hans]
Beetje Slowdive afgewisseld door rammelende jaren 60 pop, matige stem. Weinig overtuigende plaat helaas incoherent door die vreemde tweedeling.
(Luister naar "Papercuts – You Can Have What You Want")
[hans]
Ergens tussen Tortoise en Cinematic Orchestra, daar moet je dit italiaanse duo zoeken. De elektrische piano is het bepalende instrument. Ontspannen, dan weer broeierig maar nooit gladjes laveren deze mannen door een zeer volwassen geluidsbeeld.
(Luister naar "Comfort -Sleep Talking Shared")
[hans]
Een labelcompilatie is bij Morr nooit zomaar willekeurig een aantal tracks van voorbije releases. Als thema werd enigszins willekeurig de nieuwzeelandse indiescene rond 1980 gekozen en alle Morr coryfeeen interpreteren deze op hun bekende manieren. Niets nieuws dus, wel zeer afwisselend en van hoog nivo. De tweede schijf bevat nieuw werk en maakt een wat overbodige indruk.
(Luister naar "Not Given Lightly – Morr Conceptcompilatie")
[hans]
Een stem met de scherpte van Kate Bush, soms verlaagd tot cabareteske fluisterzang als in een vooroorlogse kroeg in Berlijn met een korrelige-warme begeleiding van analoge apparatuur met mellotron op de voorgrond. Intiem, erotiserend……….
(volgens mij wel een heruitgave)
(Luister naar "AK-Momo – Return to New York")
[hans]
Mooie woordspeling maar ze zijn niet volledig fossiel deze Rune Lindbaek en de Idjut Boys. Lome sfeervolle hangmattenplaat. Met een caipirinha onder handbereik lekker chillen in de middagzon terwijl de vloed langzaam opkomt. Spoortje steeldrum en het idioom is van Lindstrom en Thomas dus dan weet je wel waar de vlag hangt.
(Luister naar "Meanderthals – Desire Lines")
[hans]
Een relatieve nieuwkomer op Ninja Tune met een 2e album vol avontuurlijke elektronica. Bij vlagen erg heftig met een vol geluidsbeeld door MBV- en hiphopreferenties, maar ook bijzonder leuke nieuwe sounds. Aanwinst!
(Luister naar "Yppah – They Know What Ghost Know")
[hans]Years – years
Arts and Crafts als label is steeds sterker aan het worden! Nu weer een solo van Do Make Say Think-lid Benchetrit.
Als begenadigd studio technicus weet hij in zijn prive studio tot grandioze hoogte te stijgen met weelderige instrumentale elektronisch gemanipuleerde muziek. Minimaal vocale inbreng, maar spannende afwisselende orkestrale nummers.
(Luister naar "Years – Years")
[hans]
En weg is de aalgladde balearendisco. Niks meer vette baslijnen. Compleet vervangen door lange schijnbaar geïmproviseerde sessies, veel Orff slagwerk (triangel en belletjes) met name de outros zijn tenenkrommend. Weer z’on vehikel dat in de krautrock-traditie van de jaren 70 past. Opsluiting in een snoepwinkel leidt ook vaak tot misselijkheid dus een beetje minder zou gemogen hebben.
(Luister naar "Lindstrøm & Prins Thomas – II")
[hans]
In eerdere platen wat meer country, ditmaal meer rock georienteerd als een vroege Costello, met haarscherpe observaties uit het dagelijks leven. Capabele band en een typische britse zanger die behoorlijk up tempo zijn ding doet. Na verloop van tijd wat eenvormig maar meerdere pareltjes aanwezig.
(Luister naar "The Broken Family Band – Please and Thank You")
[hans]