muzieklog.rommelhok.com

Melancholiek introverte tweede van Marissa waarin iets meer invulling van de begeleiding. Gaat rakelings langs de country-afgrond. De snik ontbreekt bij haar net maar laat de luisteraar mogelijk toch met vochtige ogen achter door die aangename stem.

(Luister naar "Marissa Nadler – Little Hells")

Beetje flauw vehikel bedoeld voor iemand die de laatste dertig jaar onder een steen gewoond heeft en voor het eerst synthesizermuziek hoort: De verbijsterende Walter Carlos, Popcorn, Ekseption, van alles zit erin, invloeden houden op ergens eind jaren 70. Zonder humor helaas dus onverteerbaar.

(Luister naar "Belbury Poly – From an ancient Star")

Eerste kennismaking was voor mij op Dark is the Night, dat beviel wel dus ook deze eens geprobeerd.
Mooie mix van welluidende gitaarwolken, dramatische zang, en een dreinerig orgeltje, bij vlagen exploderend in een orgie van geweld. het loopt lekker in elkaar over en is dus eigenlijk een conceptplaat. Hoe jaren 70! Maar absoluut de moeite waard.

(Luister naar "The Decemberists – The Hazards of Love")

Indierock was nog nooit zo opgewekt, ontroerend, melancholiek en glashelder uitgevoerd als op deze CD zonder zwakke punten. Extreme ontspanning in zeer kompakte rocksongs. Goede rustgevende stem. Had ze nooit gehoord. Reden genoeg ook hun oude werk eens te beluisteren. Electric President komt wel een beetje in de buurt, Eno en Byrne trouwens ook.

(Luister naar "Great Lake Swimmers – Lost Channels")

De onbereikbaarheid van de sterren is het thema in deze zwaarwichtige produktie van Mark Nelson.
Zijn vorige CD verdween als rook in het niets, maar hier dringen aardse themas en fluisterende vocalen diep door in het bewust luisterend brein. De zwaarte van de CD neemt toe naar het einde en daar blijken de afzonderlijke drones, glitches en drums een perfecte mix te vormen. Koptelefoonmateriaal.

(Luister naar "Pan-American – White Bird Release")

Laptop-folk en folktronica zijn beide inhoudelijk onvoldoende termen om Dollboy te eren. Een forse stap verder dan Casual Nudism uit 2007 door de milde, ongemanipuleerde vocale inbreng van deze zelfde Oliver Cherer. Heel aangename stem, een zachte bries van de akoestische gitaar en zachtjes aanzwellende baslijn.Een zweem Air is herkenbaar. Uitstekende derde CD.

(Luister naar "Dollboy – Beard of Bees")

Zeldzaam volwassen en doorwrochte rock met Stereolab, Notwist, Can en Sonic Youth invloeden.
Geweldig om te horen hoe uit een noorse provincieplaats zoveel invloeden worden omgezet tot een luistertrip van internationale allure. Leuk dat Noorwegen dit soort fijnzinnige labels heeft.

(Luister naar "The Low Frequency in Stereo – Futuro")

Elf jaar was Bainbridge uit Plone onvindbaar, nu opeens met ex Broadcast Tim Felton een vriendelijke elektropopband met aanstekelijke nummers, simpele instrumentatie, vrolijke koortjes en refreinen.
Goede combinatie trouwens die gereduceerde Plone sound en de weelderigheid van Broadcast.

(Luister naar "Seeland – Tomorrow Today")

Een latijns-amerikaanse tour van Friedman , Suchy en Atom in 2000 lag aan de basis van deze stampende zwetende live-plaat. Leuk om weer eens een Moog met gillende ribbon controller te horen en een vaardige vibrafonist tussen nog in aanbouw zijnde dub-Jazz waarmee hij later beroemd zou worden. Nieuwe mastering en 4 extra tracks zijn niet overbodig, maar laten zien dat dit tijdloze muziek is.

(Luister naar "Burnt Friedman – Con Ritmo (re-issue)")

Restpartijen uit de sessies voor Ferndorf van vorig jaar. Hauschka had er beter aan gedaan om dit destijds als bonus mee te geven want de sfeer is volledig complementair en had in potentie een nog veelomvattender meesterwerk kunnen opleveren. Liever de CD dan de LP.

(Luister naar "Hauschka – Snowflakes & Carwrecks")