muzieklog.rommelhok.com

Inderdaad een 3e produktie van dit duo uit Brooklyn. Volledig instrumentaal en behoorlijk retro.
Want verbazingwekkend bekende strings, Oldfieldse gitaren, een Switched-on Bach’s spinet, zelfs de vocoder is terug. Een reliek uit de verbazingwekkende tijd dat synthesizers volwassen werden, ik luister liever naar de originelen uit die tijd.
Z’on plaat waar de titels al de muzikale invloeden verraden: Gipsy Threat heeft zigeunerinvloeden, enz.

(Luister naar "Ratatat – LP3")

Had de EP al gehoord na aanbeveling van Pitchfork, maar hoorde eerst alleen enkele samenzingende slaven . O brother where are thou? Working on a chain gang, die stijl.
De CD bevat Americana van de bovenste plank met meerstemmige gospelachtige samenzang. Terughoudende instrumentatie. Een knappend kampvuur en een deken om je heen.
Meer heb je niet nodig om hier van te genieten. Kan me voorstellen dat de fans straks alle teksten meebrullen.

(Luister naar "Fleet Foxes")

Niet iedere scheet uit het Can -kamp is goud waard maar voor Irmin Schmidt heb ik wel een zwak. Vooral vanwege de romantische en impressionistische piano en de respectabele leeftijd.
Eerste echte studioalbum van Schmidt en Podmore (aka Kumo) is een behoorlijk intensieve luisteroefening waarin de piano en treated piano, de trompet
en gestopte trompet, bliepjes en riedeltjes , vocalen als een experimentele Bowie, om aandacht schreeuwen, maar altijd met een forse ritmische achtergrond van drum en bass producer Podmore.
Feestelijk als op een Corleone bruiloft van start naar toenemend experimenteel en terug naar een lyrisch Schmidt-thema ( soundtrack!)

(Luister naar "Irmin Schmidt & Kumo – Axolotl Eyes")

Electric President, niet te verwarren met the Postal Service van die andere Ben (Gibbard), want vocaal zitten die erg dicht bij elkaar, brengt met Sleep Well de beste Morr Release van 2008. Indietronics heet dit genre. Het betekent een triomfantelijke terugkeer van Ben Cooper en Alex Kane met melancholieke songs, met als thema dromen en nachtmerries. Het surrealisme van het thema komt glashelder naar voren in de onverwachte vegen van akoestische instrumenten en de twinklende electronische accenten. Het kost weinig moeite snel overtuigd te raken van deze tweede!

(Luister naar "Electric President – Sleep Well")

Beetje gratuite plaat met gerecyclede easy listening, disco en soul uit de jaren 70, opgeleukt door
soundtracks van foute films kaliber Bilitis en Emmanuelle. Vollenweider haal ik er zo wel uit, voor het overige een leuke quiz-plaat welke andere samples gebruikt worden. Zal wel veel generieke pop uit die jaren zijn, ooit gehoord, opgeslagen maar onbenoemd gebleven voor mij.
Doet het goed als achtergrondmuziek.

(Luister naar "Quiet Village – Silent Movie")

Bijna links laten liggen, deze schitterende CD omdat die naam zo buiten mijn referentiekader lijkt te vallen. Niets is minder waar indien het hip-hop betreft maar wel glad geproduceerde dance met sterke melodieen en opzwepende en veelzijdige ritmes. Nu zijn dance -acts primair geluidskunstenaars die studio-knutselwerk verrichten, maar hier richt Booka Shade zich toch expliciet op een thuis-publiek. En daarmee is missie geslaagd. Bij een nummer dacht ik Blue Monday, maar verder toch behoorlijk origineel. De bonus-CD bevat een interessante doorlopende remix.

(Luister naar "Booka Shade – the Sun and the Neon Light")

Met de opkomst van alle lo-fi rock waren er ineens veel nieuwe bandjes die ongeveer hetzelfde deden. Het werd snel saai. 79Cortinaz vond het blijkbaar nodig hieraan mee te doen, maar wel op een hele andere manier. Verfrissend ruw, niet te veel gepolijst, zoals veel lo-fi rock dat tegenwoordig doet (spreekt elkaar een beetje tegen, niet?). Erg prettig om naar te luisteren. Hier gaan we hopelijk nog meer van horen.

(Luister naar "79Cortinaz – Hopioki")

Lekker beweegbaar (als in: je kan er op dansen, maar je kan er ook alleen heel erg je hoofd op schudden als je in de auto zit) album van Super Furry Animals-voorman Gruff Rhys en dance/hip-hop producer Boom Bip (Bryan Hollon). Met gastbijdragen van o.a. Spank Rock, Fatlip en Har Mar Superstar (die ook mee is op tournee en zorgt voor nog veel meer entertainment!). Electro meets hip-hop meets indie meets the eighties. Ik hou ervan!

(Luister naar "Neon Neon – Stainless Style")

Realiseerde me dat ik nog nooit een plaat van Spiritualized had gedraaid. Het is me wat. Verwachtte druggy shoegazer/noise, maar het is, hier in elk geval, vrij rustige singer/songwriter-pop, omringt door wat experimenten. In de laatste twee “echte” nummers (Borrowed Your Gun en Good Night Good Night) zingt en speelt Pierce ineens als Adem. Daar is Songs in A & E op zijn best.

(Luister naar "Spiritualized – Songs in A & E")

Lulu Rouge komt voort uit de kopenhaagse scene. Belangrijkste aktoren zijn DJ T.O.M en Buda, met medewerking van Trentemoller. Ingredienten zijn melancholie, dub en lounge in een razend spannende interactie. Extreem ruimtelijk door de perfecte mix waarbij de diepe bassen subtiel ingebed zijn. De zang is onderkoeld, dan weer smachtend en van diverse vocalisten.
Uit dit producersmilieu zal nooit een album-band voortkomen, vandaar 5 sterren voor dit debuut.

(Luister naar "Lulu Rouge – Bless You")